Tiny mittens

Kleine wantjes om Viënna's handjes warm te houden. Dat is nog best moeilijk voor zo'n klein poppetje...

Fingerless mittens

Vingerloze handschoenen voor een kennis die koude handen heeft terwijl hij aan het werk is in de schuur. Het patroon is van Bianca Boonstra. Ik heb haar wanten en het vingerproefje gecombineerd tot deze vingerloze handschoenen.

Fingerless mittens for a friend that has cold hands while working in the barn. The pattern is by Bianca Boonstra. I combined her mittens with the fingers test knit to make these fingerless mittens.

Varaklanu 1e want is af!

 Het is inmiddels een project van zo'n twee jaar. De wanten voor mijn dochter die naast grotere voeten ook lange slanke handen heeft en dus geen fatsoenlijke wanten of handschoenen kan kopen als ze niet in de herenbak zoekt. Maar die zijn altijd te wijd en onappetijtelijk.
In een vlaag van verstandsverbijstering ben ik begonnen aan een paar Letse wanten in vier kleuren. Dat had ik dus al niet moeten doen. Vier kleuren is net als vier kinderen. Drie gaat nog, maar vier betekent een grotere auto en een groter huis etc.
Ik was halverwege mijn eerste want toen ik ziek werd. Kort na de operatie ben ik verder gegaan, maar het drong pas tot me door dat ik een heel andere hand van breien had gekregen. Toen ik aan de top was, had ik een vormeloze halve want gebreid die er niet uitzag. Dus uithalen die handel. Toen ik voor de tweede keer zover was, was ik vergeten om mijn dochter te laten passen en jawel hoor, het ding paste niet. Wel bij de vingers maar niet bij de duimaanzet. Die Letse wanten kennen geen duimmuis. Ik begon me af te vragen hoe die wanten eigenlijk zaten. En op vakantie in Engeland kocht ik een blad waar dergelijke wanten in stonden, maar waar ze ook door iemand gedragen werden. Dat zag er wat merkwaardig uit. Ik ben toen voor de derde keer begonnen en heb er een duimmuis in gebreid en heb vanaf dat moment dikkere naalden gebruikt. Na het duimgat ben ik weer over gegaan op dunnere naalden om ze beter passend te krijgen.
De duim heb ik ook meerder malen opnieuw gebreid. Door de chemo kan ik me de dingen nog steeds slecht visueel voorstellen. Dus heb ik die duim helemaal uitgeschreven op ruitjespapier en toen kon ik hem regel voor regel afwerkend wel goed gebreid krijgen. De want is 33 cm lang geworden. Voor mij zouden ze zeker tien centimeter korter kunnen zijn. Maar ik heb dus eindelijk een hele gebreide want die mijn dochter prima zit. Nu ga ik dus op voor de tweede en hoop daar geen twee jaar over te moeten doen....
Het idee!
Oke, ze zijn dus nog niet af, maar ik was er zo blij mee, dat ik het toch wilde laten weten...
Een foto van de want die de mooie naam Varaklanu draagt naar de streek in Letland waar het patroon vandaan komt, staat bovenaan in deze post.

Varaklanu WIP

Als ik dan toch bezig ben, dan moeten die wanten waaraan ik bezig was ook uitgetrokken worden. Toen ik er tijdens de chemo aan breide werd de stekenverhouding heel anders en zag het er allemaal erg rommelig uit. Nu kan ik ook een muizentandjesboord eraan breien. Ik begreep toen maar niet hoe de boord moest, maar nu wel. In ons nieuwe onderkomen heb ik de bollen op kopjes gelegd zodat ze niet wegrollen. Over die boord heb ik twee avonden gebreid, klein foutje, maar op zich ziet hij er prima uit. Nu elke dag een paar naalden breien en hopen dat ze op tijd af zijn voordat de sneeuw begint te vallen.

Eerste wanten af...

Via een Wanten KAL op Ravelry heb ik mijn eerste wanten afgebreid vandaag. Voor mijn dochter, die lange vingers heeft en anders op de mannenafdeling uitkomt.
De wanten hebben een bewerkte bovenkant en een gladde tricot onderkant.
Ze zijn gebreid met een grijsblauwe kleur wol, die ik laatst bij de Lidl heb gekocht. Vier bolletjes van 50 gram voor 2,99 Euro.
Voor mijn wanten heb niet eens één bolletje van 50 gram nodig gehad. Dus voor nog geen Euro heeft ze nu wanten die ze mooi vindt en die haar ook passen....
Het is toch wat!
De volgende uitdaging is handschoenen breien, ook weer voor diezelfde dochter om dezelfde reden....

Varaklanu 2e WIP

Voor dit project doe ik mee met een KAL voor Letse wanten op Ravelry en ben ik begonnen met een patroon uit een boek dat ik dit jaar in Zwolle op de beurs heb gekocht: Latvian Mittens door Lizbeth Upitis. Ik gebruik vier kleuren, zwart en wit en grijs en een mooie kleur rood. Bloedrood is misschien de goede omschrijving. Je breit steeds één of meerdere rijen met 1,2,3, of 4 kleuren. Zo zit er een stukje in dat om en om zwart wit is. Maar ook een stukje met veel wit waarbij het rood en het zwart op bloemharten en bloemranden lijken. Letse wanten worden gebreid met streekgebonden patronen en kleuren.De patronen zijn gestileerde elementen. Er zijn patronen die betekenis hebben als zon, maan en sterren, maar ook als het lot, God en vruchtbaarheid. Satakieli (betekent nachtegaal volgens D.) heet de wol waarmee ik brei en die komt uit Finland. Satakieli is speciale wantenwol naar het schijnt, 100 % wol, half ontvet en 2-ply. Gewoon besteld via internet. De kleuren heeft mijn dochter met de grote voeten en dus ook met de grote handen uitgezocht. Ze heeft altijd veel moeite passende wanten te vinden en handschoenen hebben meestal te korte vingers. Ze komt meestal bij mannenwanten uit en dat vindt ze maar niets. En zo kan ik hetprecies naar haar maat maken. Voorlopig heb ik het al een keer uitgehaald omdat hoewel de stekenverhouding klopte ik een veel te wijd werkje kreeg. Ben van 2,5 mm nu overgestapt op 2,0 mm en dat komt veel beter uit. Ben benieuwd naar het resultaat, maar daar moet ik nog wel een eindje voor doorbreien....

Varaklanu WIP

Het eerste begin is er. Nu alle pennen leeg zijn en de bakermand gevuld, kan ik aan mijn Letse wanten beginnen. H.'s hand vanuit alle hoeken en gaten gemeten. Een goede stekenverhouding met 2,5 mm. pennen. Maar al breiende weg duidelijk veel te groot..... Maar weer opnieuw beginnen met 2,0 mm pennen.

Okay I finally started my Latvian mittens. All my dpn's are empty. I measured H's hand from all sides. Knitted a perfect gauge on 2,5 mm dpn's and guess what.... It's really way too big. So I'll restart with 2,0 mm. dpn's and see what will happen then. 

Satakieli

Gisteren kwam het pakje uit Finland met de Satakieli wol, die ik daar had besteld om Letse wanten te gaan breien op een KAL van Ravelry. Niet geheel ontvet, 100% wol en 2-ply. Apart dus. Gisteren heb ik ze ook opgewonden. Dat doe ik met de hand en dan is 400 gram ineens heel wat.... Ook het boek Latvian Mittens door Lizbeth Upitis opnieuw goed bekeken en gelezen. In elk hoofdstuk staat wel iets wat van toepassing kan zijn op het breien van deze wanten.  Er staan ook leuke anekdotes in. Zo moest een Letse bruid zeker 200 - 300 paar wanten gebreid hebben voor de bruiloft. Iedereen kreeg dan een paar wanten. En als haar kist dan leeg was, dan werd hij weer gevuld door de cadeautjes en het geld dat de gasten voor het bruidspaar meegebracht hadden. En recent (2006) hebben Europeese NATO-leiders en hun gevolg nog allemaal een paar wanten gekregen. Honderden wanten waren speciaal voor dat doel door de Letse vrouwen gebreid. Hier kun je kijken hoe mooi die allemaal waren. Wordt vervolgd natuurlijk, met mijn eigen projectje.

Awaiting Satakieli yarn

Deze week ben ik op zoek geweest naar Satakieli wol uit Finland. I wil Letse wanten gaan breien in een KAL op Ravelry en daar hebben ze het steeds over dit garen, dat niet in Nederland verkrijgbaar is. Maar tegenwoordig staat internet voor niets. Dus bij degenen die het maken in Finland, de firma Vuorelma, heb ik het garen het dichtste bij gevonden. Erg aardig van ze om per email een kleurenkaart te sturen, zodat ik de nummers en de kleuren goed kon kiezen. En nu maar wachten. Het boek waaruit we de wanten gaan breien kocht ik dit voorjaar op de beurs in Zwolle, Latvian Mittens door Lizbeth Upitis. Zij is ook een moderator in deze KAL! 

Het patroon dat ik wil gaan breien heet Varakluna uit het district Latgale. Het wordt gebreid met wit en rood en een beetje grijs en zwart. Ik heb er echt zin in!

This week I have been busy finding information about Satakieli yarn from Finland. I want to take part in a KAL knitting Latvian mittens from a pattern book by Lizbeth Upitis. In the book and on the KAL they are talking about Satakieli yarn. That yarn should be better for this kind of project. It's pure wool and not completely degreased. This kind of yarn is not available in the Netherlands so I was looking for a place to order. Finally got to the origin of the yarn itself in Finland, where you can order it at Vuorelma online. Very nice of them to send me an email with the color chart attached. So now I have the book, I have choosen the pattern and I am only waiting for the yarn...

The pattern I will knit is Varaklanu from Latgale. Its a pattern in red and white with some black and gray. I'm really looking forward to this KAL.

Mittens for Dorcas

Op het moment ben ik aan het proberen om wantjes te breien. Leken mij op een sok zonder hiel, maar dan met een duim. Die duim was nog het spannends, maar oefening baart kunst. Uit een rest wol van een paar dikke sokken heb ik een zestal wantjes gebreid. Ze zijn alleen allemaal verschillend door het grote rapport van de wol. Maar dat is op zich ook wel schattig.
Mijn moeder had haar wolvoorraad opgeruimd. 9 Vuilniszakken brachten de kinderen van een bezoekje aan oma mee. Gisteren kwamen daar nog vier vuilniszakken en een doosvol bij. Oef zeg. De meeste wol heb ik overgedaan aan Dorcas, die om breiwol vroegen via een lid van onze gemeente. Toen ik vroeg wat daarmee gedaan werd, bleken er her en der dames te breien aan truien, sokken, sjaals en mutsen. Kunnen ze met die voorraad van mijn moeder tenminste even toe....
Maar ze had nog van niemand wantjes gekregen. Dus dacht ik dat ga ik eens proberen. Ik heb best wel wat restjes. Op dit moment staat de teller op drie paar wantjes. Elk wantje weegt tien gram en heb ik met 32 steken opgezet.