Volgers

zaterdag 11 februari 2012

Varaklanu 1e want is af!

 Het is inmiddels een project van zo'n twee jaar. De wanten voor mijn dochter die naast grotere voeten ook lange slanke handen heeft en dus geen fatsoenlijke wanten of handschoenen kan kopen als ze niet in de herenbak zoekt. Maar die zijn altijd te wijd en onappetijtelijk.
In een vlaag van verstandsverbijstering ben ik begonnen aan een paar Letse wanten in vier kleuren. Dat had ik dus al niet moeten doen. Vier kleuren is net als vier kinderen. Drie gaat nog, maar vier betekent een grotere auto en een groter huis etc.
Ik was halverwege mijn eerste want toen ik ziek werd. Kort na de operatie ben ik verder gegaan, maar het drong pas tot me door dat ik een heel andere hand van breien had gekregen. Toen ik aan de top was, had ik een vormeloze halve want gebreid die er niet uitzag. Dus uithalen die handel. Toen ik voor de tweede keer zover was, was ik vergeten om mijn dochter te laten passen en jawel hoor, het ding paste niet. Wel bij de vingers maar niet bij de duimaanzet. Die Letse wanten kennen geen duimmuis. Ik begon me af te vragen hoe die wanten eigenlijk zaten. En op vakantie in Engeland kocht ik een blad waar dergelijke wanten in stonden, maar waar ze ook door iemand gedragen werden. Dat zag er wat merkwaardig uit. Ik ben toen voor de derde keer begonnen en heb er een duimmuis in gebreid en heb vanaf dat moment dikkere naalden gebruikt. Na het duimgat ben ik weer over gegaan op dunnere naalden om ze beter passend te krijgen.
De duim heb ik ook meerder malen opnieuw gebreid. Door de chemo kan ik me de dingen nog steeds slecht visueel voorstellen. Dus heb ik die duim helemaal uitgeschreven op ruitjespapier en toen kon ik hem regel voor regel afwerkend wel goed gebreid krijgen. De want is 33 cm lang geworden. Voor mij zouden ze zeker tien centimeter korter kunnen zijn. Maar ik heb dus eindelijk een hele gebreide want die mijn dochter prima zit. Nu ga ik dus op voor de tweede en hoop daar geen twee jaar over te moeten doen....
Het idee!
Oke, ze zijn dus nog niet af, maar ik was er zo blij mee, dat ik het toch wilde laten weten...
Een foto van de want die de mooie naam Varaklanu draagt naar de streek in Letland waar het patroon vandaan komt, staat bovenaan in deze post.

2 opmerkingen:

miekes zei

Het is een schitterende want hoor! Vier kleuren en chemo of niet. Het resultaat telt! Daar mag - wat zeg ik - MOET je beslist trots op zijn.

Catharina zei

Ik vind het een knap stukje breiwerk.
Je verdiend respect om je doorzettingsvermogen.
Ik vind de want trouwens schitterend, prachtige kleuren in een prachtig patroon!

Maukie - the virtual cat