
Bij het opruimen kwam ik deze trui tegen, die ik - schrik niet - 25 jaar geleden begonnen ben te breien. Ooit was ik tot aan de armsgaten en bleek het ding bij passen door mijn man veel te wijd. Toen heb ik hem uitgetrokken en ben ik opnieuw begonnen. Nu ben ik er wel zeker van dat mijn man deze trui niet meer aankan. 25 Jaar doet wel wat met je lijf, zal ik maar zeggen. Ik ben tot aan de armsgaten gekomen met deze Volendammer visserstrui. Wat nu? Het is duidelijk degelijk garen van de Hema geweest, met van die enorme bollen van ca. 200 gram volgens het bandje. Er zijn nog twee volle bollen en een halfje, naast de bol waarmee ik aan het breien was. Het patroon komt uit het boek Nederlandse visserstruien van Henriëtte van der Klift-Tellegen en ik vind het nog steeds een mooi patroon. Ik weet nog dat ik er helemaal blij van werd, dat je de mouwen vanuit het armsgat moest breien, zodat bij kapotte boordjes, een nieuw boordje eenvoudig opnieuw te breien was.
Clearing my stash I came across - really true! - a sweater I started knitting 25 years ago. Once I reached the sleeves, but it turned out to be far to big. So I ripped all of it. And on restarting the project I left it again on the virtue of starting the sleeves of this traditional fisherman's sweater from Volendam. The yarn is from the Hema, so good stuff. And I still like the pattern. Really nice how they knitted those sweaters. They started knitting the sleeves starting from the armholes of the sweater. In order to be able to knit a new cuff if necessary.