Volgers
zaterdag 20 oktober 2012
Varaklanu Letse wanten
Ruim twee jaar nadat ik eraan begon… Vandaag zijn de wanten voor mijn dochter klaar! Ze hebben heel wat ellende gezien de afgelopen twee jaar. De eerste want heb ik welgeteld twee keer uitgehaald. Voel me een kampioen ripping, maar toch! Ze passen mijn dochter met haar lange smalle handen prima. En net op tijd voor de derde winter op rij dat ik ermee bezig was
zaterdag 11 februari 2012
Varaklanu 1e want is af!
In een vlaag van verstandsverbijstering ben ik begonnen aan een paar Letse wanten in vier kleuren. Dat had ik dus al niet moeten doen. Vier kleuren is net als vier kinderen. Drie gaat nog, maar vier betekent een grotere auto en een groter huis etc.
Ik was halverwege mijn eerste want toen ik ziek werd. Kort na de operatie ben ik verder gegaan, maar het drong pas tot me door dat ik een heel andere hand van breien had gekregen. Toen ik aan de top was, had ik een vormeloze halve want gebreid die er niet uitzag. Dus uithalen die handel. Toen ik voor de tweede keer zover was, was ik vergeten om mijn dochter te laten passen en jawel hoor, het ding paste niet. Wel bij de vingers maar niet bij de duimaanzet. Die Letse wanten kennen geen duimmuis. Ik begon me af te vragen hoe die wanten eigenlijk zaten. En op vakantie in Engeland kocht ik een blad waar dergelijke wanten in stonden, maar waar ze ook door iemand gedragen werden. Dat zag er wat merkwaardig uit. Ik ben toen voor de derde keer begonnen en heb er een duimmuis in gebreid en heb vanaf dat moment dikkere naalden gebruikt. Na het duimgat ben ik weer over gegaan op dunnere naalden om ze beter passend te krijgen.
De duim heb ik ook meerder malen opnieuw gebreid. Door de chemo kan ik me de dingen nog steeds slecht visueel voorstellen. Dus heb ik die duim helemaal uitgeschreven op ruitjespapier en toen kon ik hem regel voor regel afwerkend wel goed gebreid krijgen. De want is 33 cm lang geworden. Voor mij zouden ze zeker tien centimeter korter kunnen zijn. Maar ik heb dus eindelijk een hele gebreide want die mijn dochter prima zit. Nu ga ik dus op voor de tweede en hoop daar geen twee jaar over te moeten doen....
Het idee!
Oke, ze zijn dus nog niet af, maar ik was er zo blij mee, dat ik het toch wilde laten weten...
Een foto van de want die de mooie naam Varaklanu draagt naar de streek in Letland waar het patroon vandaan komt, staat bovenaan in deze post.
donderdag 15 september 2011
Varaklanu WIP
Als ik dan toch bezig ben, dan moeten die wanten waaraan ik bezig was ook uitgetrokken worden. Toen ik er tijdens de chemo aan breide werd de stekenverhouding heel anders en zag het er allemaal erg rommelig uit. Nu kan ik ook een muizentandjesboord eraan breien. Ik begreep toen maar niet hoe de boord moest, maar nu wel. In ons nieuwe onderkomen heb ik de bollen op kopjes gelegd zodat ze niet wegrollen. Over die boord heb ik twee avonden gebreid, klein foutje, maar op zich ziet hij er prima uit. Nu elke dag een paar naalden breien en hopen dat ze op tijd af zijn voordat de sneeuw begint te vallen.
dinsdag 24 augustus 2010
Varaklanu 2e WIP

Voor dit project doe ik mee met een KAL voor Letse wanten op Ravelry en ben ik begonnen met een patroon uit een boek dat ik dit jaar in Zwolle op de beurs heb gekocht: Latvian Mittens door Lizbeth Upitis. Ik gebruik vier kleuren, zwart en wit en grijs en een mooie kleur rood. Bloedrood is misschien de goede omschrijving. Je breit steeds één of meerdere rijen met 1,2,3, of 4 kleuren. Zo zit er een stukje in dat om en om zwart wit is. Maar ook een stukje met veel wit waarbij het rood en het zwart op bloemharten en bloemranden lijken. Letse wanten worden gebreid met streekgebonden patronen en kleuren.De patronen zijn gestileerde elementen. Er zijn patronen die betekenis hebben als zon, maan en sterren, maar ook als het lot, God en vruchtbaarheid. Satakieli (betekent nachtegaal volgens D.) heet de wol waarmee ik brei en die komt uit Finland. Satakieli is speciale wantenwol naar het schijnt, 100 % wol, half ontvet en 2-ply. Gewoon besteld via internet. De kleuren heeft mijn dochter met de grote voeten en dus ook met de grote handen uitgezocht. Ze heeft altijd veel moeite passende wanten te vinden en handschoenen hebben meestal te korte vingers. Ze komt meestal bij mannenwanten uit en dat vindt ze maar niets. En zo kan ik hetprecies naar haar maat maken. Voorlopig heb ik het al een keer uitgehaald omdat hoewel de stekenverhouding klopte ik een veel te wijd werkje kreeg. Ben van 2,5 mm nu overgestapt op 2,0 mm en dat komt veel beter uit. Ben benieuwd naar het resultaat, maar daar moet ik nog wel een eindje voor doorbreien....
zaterdag 21 augustus 2010
Varaklanu WIP
Het eerste begin is er. Nu alle pennen leeg zijn en de bakermand gevuld, kan ik aan mijn Letse wanten beginnen. H.'s hand vanuit alle hoeken en gaten gemeten. Een goede stekenverhouding met 2,5 mm. pennen. Maar al breiende weg duidelijk veel te groot..... Maar weer opnieuw beginnen met 2,0 mm pennen.
Okay I finally started my Latvian mittens. All my dpn's are empty. I measured H's hand from all sides. Knitted a perfect gauge on 2,5 mm dpn's and guess what.... It's really way too big. So I'll restart with 2,0 mm. dpn's and see what will happen then.
